خرید بک لینک
سه روز دیگر به اهواز می روم. تا اینجایش مثل همیشه است، مثل سی و هفت سال گذشته. اما چیزی که به هیچ کس نگفته ام این است که وقتی از اهواز برگردم تا سال دیگر همین موقع آنجا نخواهم رفت. از همین الان دلم تنگ شده است ولی باید دل بریدن بزرگسالانه را هم مثل آدم یاد بگیرم، دل بریدن داوطلبانه، نه اینکه مثل بچه ها دستم را بکشند یا چیزی را از جلویم بردارند. هفته اول نوروز را در تهران می گردم و هفته دومش را به یکی از سفرهای ایرانگردی می روم. در کل تابستان و پاییز فقط یک بار می آیم و ان هم به ایرانگردی می گذرد و در نهایت کریسمس سال بعد دوباره اهواز. برنامه شاخداری نیست،فقط عاقلانه است. شهر آنقدرها مهم نیست، ترسناک است که بدون تمام ادمهایی که به آن شهر وصل هستند دنیایم را بسازم. اغلب رفقایم توی آن شهر زندگی می کنند، نمی خواهم برای همیشه ترکشان نمی کنم ولی همینکه یک سال نبینمشان هم خودش خنجر بزرگی است به قلب این اتصال.+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۹۶ساعت 17:25 توسط عیسی |

برچسب: نویسنده: یلدا موسوی‌پور تاريخ: سه شنبه 24 بهمن 1396 ساعت: 13:46

امروز بعد از هجده روز تعطیلات برگشتم شرکت و هیچ اتفاق خاصی برای سیستمی که همشو خودم نوشتم نیافتاده. ایمیلی از صاحب شرکت رسیده که ما روزی هفده هزار بسته جابجا می کنیم و سیستم من اطلاعات پانزده هزار تا از این بسته ها رو ایجاد می کنه. حس خوبی داره همچین سیستم پا برجا و درست حسابی نوشته باشی. باید اینو می نوشتم تا کمی حالم بهتر بشه.این روزها خیلی احساس خالی بودن می کنم،احساس بی حاصلی. حداقل الان می تونم فکر کنم بخشی از وجودم حاصلی داشته.باید برای بخشهای دیگه وجودم هم برنامه هایی بریزم. همین عدد 2017 که به 2018 تبدیل شده می تونه بهانه خوبی باشه که کمی خودمو جمع و جور کنم. باید بگردم و تکه های گم شده حال خوبم رو پیدا کنم.+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم دی ۱۳۹۶ساعت 16:57 توسط عیسی |

برچسب: نویسنده: یلدا موسوی‌پور تاريخ: سه شنبه 24 بهمن 1396 ساعت: 13:46

منابع شادی. این چیزی است که این روزها در خودم جستجو می کنم. باید چند تایی پیدا کنم و جلوی چشمم بگذارم. این روزها انرژی ام کم شده. یک مقدارش می دانم به خاطر انتظار است. منتظر چیزی بودن مهارتی است که در بهترین شکل از آن بهره مند نیستم. منتظرم تا در دو سه ماه آینده خانه ام را بخرم و این انتظار درونی روانم را تحلیل می برد. دیروز فکر کردم یکی از منابع شادی من احساس آزادی است. اینکه منتظر چیزی باشی دقیقا نقطه مقابل احساس آزادی است. انتظار شکل قفس یا ایستگاه اتوبوس است و آزادی مثل ول گشتن در دشتی که از هر طرفش رفتن برایت هیچ فرقی نداشته باشد. اصلا به هم نمی خورند. منبع شادی دیگر من سفر است. + نوشته شده در جمعه بیست و دوم دی ۱۳۹۶ساعت 17:34 توسط عیسی |

برچسب: نویسنده: یلدا موسوی‌پور تاريخ: سه شنبه 24 بهمن 1396 ساعت: 13:46

صفحه بندی